'Wow, ze hebben er hier wel veel!' Jacco de Greeuw, zanger van Johan, vergaapt zich aan de uitgestalde gitaren van een muziekwinkel in Almere. Zijn mede-bandleden Diederik Nomden en Jim Kwakman lopen ook kwijlend rond. Frans Hagenaars van platenmaatschappij Excelsior heeft de mannen meegenomen om een nieuw keyboard en een versterker aan te schaffen, maar vooralsnog heeft hij al moeite om de jongens naar de goede afdeling te krijgen.

Nadat er een beslissing is genomen over de versterker, gaat de jacht verder. Ze moeten een goed keyboard voor Diederik hebben. Die staat samen met Jacco in een kamertje vol met gevaarlijk uitziende apparaten die nog het meest weg hebben van het cockpitpaneel van een Boeing 747. Terwijl ze samen alle knopjes uitproberen, staat Frans ongeduldig op en neer te huppen. 'Kom nou ff jongens, daar verderop staan er ook nog.'

Bassist Diets Dijkstra is er vandaag niet bij. Hij heeft tijdens een wedstrijdje hardlopen met Diederik zijn pols gebroken en is een aantal weken uitgeschakeld. Zijn rol zal tijdelijk overgenomen worden door Geert de Groot, onder andere bekend van Solex.

Rustpauze

Het heeft lang geduurd voordat Johan weer een podium zag, laat staan een nieuwe plaat maakte. Na het succes van Everybody Knows in 1996, nam Johan even een rustpauze. Logisch voor een band die in korte tijd zo succesvol werd. 'Na het uitkomen van onze eerste cd en al het touren kwamen we eigenlijk niet echt aan opnemen toe', vertelt Jacco. 'In het begin hadden we ook helemaal geen nieuwe liedjes in ons hoofd. Toen kwamen in '98 wel een paar ideetjes bovendrijven, maar die voelden eigenlijk niet zo goed aan. We hadden waarschijnlijk te veel opgetreden en waren helemaal uitgeput'. Niet lang daarna geven bandleden Niels en Remco aan te willen stoppen met de band. Ze hebben geen zin meer om popster te zijn en verlangen naar een gewone doordeweekse baan. Tel daarbij de muzikale meningsverschillen op en dan ben je opeens met z'n tweeën over. Jim en Jacco besluiten op zoek te gaan naar twee gelijkgestemden. Die vinden ze in Diederik Nomden en David Corel die op dat moment (en nu nog steeds) in Redivider speelden.

De nieuwe cd Pergola werd in deze bezetting opgenomen. Na vier jaar weer in de studio, met in je achterhoofd de hoge verwachtingen van het Nederlandse publiek en de pers. Was dat niet eng? 'Nee, dat angstgevoel raak je op den duur wel kwijt,' vertelt Jacco. 'Eerlijk gezegd dacht ik wel dat iedereen ons al lang vergeten zou zijn, maar eigenlijk kon me dat niet zo veel schelen.' Volgens Jim was er niet veel onzekerheid over de nieuwe plaat, omdat de band zich veel relaxter voelde. 'Dat gevoel kwam ook door Diederik en David, die een veel relaxtere sfeer met zich meebrachten. De sfeer in de band voelde sinds lange tijd weer goed aan.' De Johan in de studio is trouwens een andere Johan dan op het podium. Zo is er inmiddels een nieuwe gitarist aangetrokken die luistert naar de naam Maarten Kooijman. En Diets Dijkstra zal, als zijn pols weer helemaal beter is, de plaats van studiobassist David Corel innemen.

Beatles

Jacco staat met een enorme koptelefoon op zijn hoofd op een keyboard te rammen. Hij vergeet even dat het doodstil is in de muziekwinkel en schreeuwt keihard. 'Deze klinkt stukken beter!!!' Diederik speelt op een keyboard het intro van Strawberry Fields. Heb jij dat geschreven?; grapt Frans. 'Ja, heb ik net zelf verzonnen,' zegt Diederik met een serieus gezicht.

Johan heeft iets met de Beatles. Als je hen vraagt hoe belangrijk ze catchy liedjes vinden (hun hele plaat staat er vol mee), beginnen ze gelijk over hun helden. 'Popmuziek moet catchy zijn', vindt Jacco. Daar houden wij gewoon van. Daarom zijn we ook zo fan van de Beatles. Diederik: 'De Beatles schreven de meeste catchy liedjes van alle bands. Wat ons betreft voelt het gewoon goed om zulke vrolijke liedjes te maken. Jacco en ik zijn allebei songwriters en hebben elkaar daar wel in gevonden. Man, wij worden gewoon de Lennon en McCartney van Nederland!'