De lancering van het Excelsior-label is wat mij betreft het beste wat de Nederpop in 1996 is overkomen. Na het veelbelovende debuut van Ceasar en het onderschatte Weeps van Daryll-Ann zorgt dit titelloze debuutalbum van Johan voor de overtreffende trap. Het recept is simpel, beproefd en doeltreffend. Het kwartet uit Hoorn heeft eerst het schrijven van adrenaline verhogende popliedjes van rond de drie minuten tot kunst verheven en heeft ze vervolgens met hulp van producer Frans Hagenaars op ongecompliceerde manier op de band gesmeten, zodat Johan enerzijds lekker ruw klinkt maar anderzijds altijd goed in het gehoor blijft liggen. Daarnaast bezit Johan in Jacco de Greeuw een zanger die zowel krachtig als licht melancholiek kan klinken en in Remco Krull een gitarist die continu de zinnen weet te prikkelen. De nog redelijk ingetogen single Swing is mooi, maar nummers als It's Easy, Everybody Knows, Suffer Baby, He's Not There geven nog veel beter de urgentie weer waarmee Johan muziek maakt. It's 5 O'Clock is een opmerkelijke cover van Aphrodite's Child (de groep van Demis Roussos en Vangelis) en Life On Mars is geen cover van David Bowie, maar knipoogt wel naar diens Space Oddity. Grootse en meeslepende gitaarpop? Tracy Bonham en Ash deden er dit jaar al hun voordeel mee, nu doet Johan het.