Met het, op grote schaal bewierookte titelloze debuut uit 1996 luidde Johan de opkomst van een hele rits uitstekende Nederlandse gitaarbands in: Daryll-Ann, Caesar, Benjamin B. en Simmer. Op het moment dat het typische Excelsior-gitaargeluid zich mocht verheugen op de groeiende aandacht van de alternatieve muziekliefhebber, werd het voortbestaan van Johan bedreigd door interne strubbelingen. Maar onder leiding van constante factor Jacco de Greeuw (zang/gitaar) is nu dan toch de niet meer verwachte nieuwe Johan verschenen. Over de hele linie beschouwd, is Pergola rustiger dan het debuut. De rauwe gitaarrandjes zijn gladgestreken en met grote regelmaat duiken zoete klanken van piano en strijkers op. Dankzij Crowded House-achtige melodiën en dito samenzang boeit het album van begin tot eind. Erg mooi is afsluiter Here; een geëlektrificeerde versie van Alan Parsons Old & Wise. Prachtplaat!