Ik ga even ordinair pluggen. Het is míjn site, en ik mag ermee doen wat ik wil, lekker puh!  Het gaat om Johan. Nee, niet JC, de aanstaande Grootste Nederlander Aller Tijden.*  Ik heb het over de band Johan. Wacht, misschien ben je twintiger en moet ik eerst wat uitleggen. Een band (spreek uit [bent]), dat is iets van vroeger. Diep in de vorige eeuw, toen er nog geen house en amper DJ’s bestonden, waren er veel groepjes jongens, veelal  gasten met lange haren (of juist kaal, al naar gelang de soort muziek die ze speelden), meestal mensonterend lelijk (anders ging je niet in een band) en die hadden dan gitaren (dat zijn pelpinda-vormige dingen met snaren en een steel eraan, en die hing je dan om je nek) en daar maakten ze muziek mee, door het hele land, van podium tot podium. Bekende bandjes waar je misschien wel eens van gehoord hebt, via je vader, zijn U2, The Beatles en The Rolling Stones. In Nederland had je De Dijk, Golden Earring en Kane. O, die laatste ken je misschien wel, nu ik er over denk, de zanger van Kane zong vorig jaar nog een moppie mee met Tiësto in het Gelredome. Ja, die man van Guusje Nederhorst, die ja. Afijn, geloof het of niet – als die bandjes (niet The Beatles, die zijn allemaal dood of onderweg) optraden, in De Kuip of  de ArenA, kwamen er vaak net zoveel (veelal oudere) mensen als bij Senstation, Dance Valley of Mysterieland!

Goed, terug naar Johan. Ze traden gisteren in Winston, op de Warmoestraat in Amsterdam, en Kluun was erbij. Johan bestaat nu een jaar of acht, geloof ik. Twee cd’s gemaakt, Johan en Pergola. Gewaardeerd door kenners en kritici, niet doorgebroken naar het grote publiek en daar wil ik het eens met u over hebben, want aan die erbarmelijke situatie moet nodig een eind komen!

Het was een avond van de ouderwetse gitaarorgasmes, de ouderwets mooie zangpartijen, een ouderwets lelijke zanger (voor de reclamemensen onder ons: de zanger van Johan is een kruising tussen Eric Kessels en Dokter Frankenstijn) en ouderwetse Echte Liedjes. Everybody knows, It’s easy, How does it Feel én een verrassende. cover van Everytime I Think Of You van The Baby’s uit 1979. Dat was Kluuns allereerste lp (lp’s die ken je vast wel, dat zijn die ronde, platte, zwarte dingen die DJ’s altijd gebruiken om muziek te make- eh… draaien).

Goedverdoemme, wat zijn ze live gruwelijk goed, die gasten van Johan. Helaas, gemist… Maar, niet getreurd, Kluuns vrienden van BOL.com brengen Johan gewoon naar je toe. Op de plaat zijn ze ook fantastisch, echt, trust me. Zowel Johan als Pergola: Blind kopen.

Wat voor soort muziek het is? Beetje Bowie in zijn Ziggy Stardust-tijd, beetje Byrds, beetje psychedelische Beatles. En het doet me af en toe denken aan Crowded House, die Australische band van Don’t Dream It’s Over en Chocolat Cake, weet je nog? Met één verschil. Johan is beter.