"Elke alternatieve band wil er zo sjofel mogelijk bijlopen. Een pak aantrekken is wel een leuke contrast met onze muziek." Strak in het maatpak nemen Jacco de Greeuw (zang/gitaar) en Niels de wit (bas) van het viertal Johan uit Hoorn een afwachtende houding aan. Geen arrogantie, eerder wat zenuwen voor het optreden. Want dan moeten ze waar maken waarvoor ze door zo ongeveer de hele Nederlandse pers de hemel ingeprezen worden.

Waarom staat er een foto van een stopcontact op jullie cd-hoes?

Niels: "Een stopcontact symboliseert een elektrische vonk? Nee, het betekent eigenlijk niets. We moesten gewoon het hoesflapje opvullen. We waren bij de ontwerper op z?n atelier. Daar had ?ie een boek met allemaal design uit de DDR, daar stonden foto?s in van morsige oude stopcontacten. Verantwoorde pop-art."

Jullie eerste moment van sterallures al gehad na al die lovende recensies?

"Die hebben we eigenlijk altijd al gehad", bekent Jacco. "Ook toen we een jaar in de oefenruimte zaten en iedereen maar platen uitbracht en wij niet. Toen dachten wij al: Jezus, wat zijn we góed. Nee, sterallures hebben we nog niet gehad. En in Nederland is het allemaal heel relatief. Verkoop je een paar duizend platen, dan mag je blij zijn."

Maar jullie neus staat wel richting Amerika.

Niels: "Ja, Als het daar lukt... Maar ach, ik denk dat we al zo lang bezig zijn dat we één ding wel weten: dat je alles moet relativeren. Als je een keer een groot optreden doet, bèn je niet beroemd. Ik denk dat dat relativeringsvermogen in Nederland wel goed zit, maar dat kom je niet bij alle bands in Amerika tegen. Die willen nog wel eens doordraaien."

En jullie zouden in het voorprogramma van de Cranberries staan.

Jacco: "Ja, twee optredens in Nederland. Dat was leuk omdat we een jaar niet hadden opgetreden en de plaat was nog niet eens uit. Toen dachten we echt: zó! Dan zal het wel goed worden, we vonden zelf altijd dat we wel leuk bezig waren. Het ging niet door, omdat hun tour werd gecancelled.

Maar het is wel de manier om in Amerika ?binnen? te komen, touren met een grote act daar. "We zijn nu bezig met Amerika, maar zuiver vanwege onze plaat. En dan zit het er dik in dat we een promotietour daar gaan doen, dat we met een grote band gaan spelen", zegt Jacco.

Jullie hebben het wel zo over Amerika, maar af en toe wordt Johan meer bestempeld als Britpop.

Jacco: "Dat wordt door iedereen gezegd, maar daar snap ik helemaal niets van. We zijn zelf meer door Amerikaanse dingen beïnvloed." Daar heeft Niels een hele theorie over: "Britpop is gewoon in. Vroeger vergeleken ze vliegende schotels met sigaren en later met schotels. Ze vergelijken iets." Jacco onderbreekt Niels: "Goh, wat een goede vergelijking!" Maar Niels houdt vol: "Ik bedoel: ze vergelijken iets met iets anders wat op dit moment in trek is. Je hebt ook Amerikaanse bands die met een Engels accent proberen te zingen."

Jacco: "In Amerika zijn nu bandjes die als The Cure willen klinken. Die jongen komen uit Texas of zo, met een Zuidelijke tongval, gaan ze ineens Engels proberen te zingen!"

Het gaat bij jullie wel echt in sneltreinvaart. Wat deden jullie nou hiervóór?

"Binnen een paar maanden gaan we echt... tjoep!" (waarschijnlijk is dit Jacco?s interpretatie van het geluid van een raketlancering.) "Hiervoor? Uitkering en Niels werkte."

Niels: "Remco (gitarist JK) werkte in een bouwmarkt en ik makte kozijnen. Niet echt beroepen waarvan je denkt: jammer dat ik deze glansrijke carrière nu moet afbreken." Jacco: "Wim, de drummer, studeert nog steeds, psychologie of zo."

Waar zou je nooit over zingen?

"Politiek?", oppert Niels. "Mwah, zeg nooit nooit. Maar ik heb niet zo?n drang om over politiek te zingen", peinst Jacco. "Het kan best eens voorkomen. Dat je met je tekst uitkomt op iets politieks. Maar er is eigenlijk niets waar ik per se niet over wil zingen.

Maar sommige bijdehandjes vinden dat het soort muziek dat je maakt op zich al een politiek statement is.

"Tja... ik weetniet of dat nu nog geldt. Het is allemaal wat losser. Het geldt misschien voor oude punk, omdat het in die tijd nogal heftige muziek was vergeleken met wat er toen verder uitkwam. Tegenwoordig mag alles en ik denk dat wij een behoorlijk toegankelijke plaat hebben gemaakt", zegt Jacco. "Ik heb vroeger wel in punkbands gespeeld. Wat mij opviel in die tijd was dat punk heel veel betekenis had aan de oppervlakte, maar eigenlijk zat er niet veel achter. Je kunt beter het ding dat je doet goed doen, dan proberen iets uit te dragen, te preken, zoals punk deed", voegt Niels toe.

En over hoe Johan liedjes in elkaar draait, heeft Jacco ons het volgende te melden: "De teksten staan in dienst van de muziek. Het is niet zo dat we een tekst hebben en er dan een liedje omheen gaan bouwen. We willen gewoon een mooi verhaaltje maken dat aansluit bij de melancholie van de muziek zelf. Dan kom je al heel gauw uit op liefdesverdriet, of juist haat die je eruit gooit. Maar het moet ook weer niet te pathetisch worden. Dat is wel gevaarlijk bij liefdesliedjes, dat het er zó dik bovenop ligt."

Niels: "Je schrijft eerder een tekst als je jezelf klote voelt dan als je blij bent. Veel van onze muziek is toch wel ?tongue in cheek?, met een ironisch randje dus. Veel beginnende bands beginnen altijd met droevige nummers. Dat is een heel makkelijke manier om emoties over te brengen." Jacco: "Doen wij ook wel, maar dan overdrijven we het heel erg. Zoals in het liedje Porneaux. Het eindstuk is supermineur, treurig. Daar zitten echt van die ?glijer-koortjes? in. Met een orgel en zo. Het heette oorspronkelijk ook ?Franse Porno?. Ik vind die muziek wel een beetje bij een SBS6-film passen. Een man die door een bos loopt... Haha!"

Moet je nou al een gehavend leven achter de rug hebben om goede muziek te maken?

Jacco: "Mja, ik ben zelf al een tijdje werkloos. Maar daarvoor maakte ik ook al liedjes. Nee. We zijn nu niet werkloos, maar ik weet het niet. Als je melancholieke liedjes maakt, moet je op de een of andere manier wel depressief zijn. Wil niet zeggen dat je heel erg neerslachtig bent, maar wel zo?n inslag. Anders fake je het."

Wat antwoorden jullie nog steeds op de vraag waar de naam Johan vandaan komt?

"Dat het een ode is aan Johan Cruijff! Of hij ?m al heeft gehoord? De cd is vast wel opgestuurd", volgens Jacco. En Niels heeft ook een simpele uitleg: "Er komen vaak mensen die Johan heten naar ons toe die vragen of we de band naar hem hebben genoemd. En dat is natuurlijk altijd zo."

Kortom: uiteindelijk zijn jullie gewoon lullen met een gitaar?

"Zeker weren", beaamt Jacco. En Niels? "Ich bin maar een eenvoudige boer?nlul!"