Ondertussen liep het storm op de Nederlandse stand waar de SPN compilatie-cd's uitdeelde waarop naast Bettie Serveert, Urban Dance Squad, Johan en Julia P. ook groepen op stonden als Beeswamp, MooflowerFrozen Sun, Gorefest, Transpunk, Heideroosjes, Cords, NRA, Cooper, Brotherhood Foundation en acts van Excelsior.

Van laatsgenoemd label is Johan in Amerika ongetwijfeld de meest succesvolle band. De Nederlandse stand was nog niet opgebouwd of de eerste jonge Amerikaan stond bijkans kwijlend met de Nederlandse flyer in zijn hand. "Wow, Johan is playing this week, awesom! I love that band." En hij was niet de enige. Johan en met name hun single Everybody Knows is een favoriet op de college radio stations en het debuutalbum is met liefde omarmd door het Amerikaanse label Spin Art die de groep in de publiciteitscampagne na The Apples In Stereo de hoogste prioriteit geeft.

We hoefden ons dan ook geen zorgen te maken over het bezoekersaantal in de Fez. Wel was er weer het nodige gedoe aan de kassa. Dit keer hoefden we "slechts" $ 10 te betalen. Dankzij de nodige inspanningen van de fotografe van deze reportage, kon Osdorp Posse zelfs gratis naar binnen om de verrichtingen van Johan te aanschouwen. Van het navelstaren waar de band ooit van werd beticht in de Nederlandse muziekpers was geen spoortje te bekennen. Johan ging ondanks de niet best bij stem zijnde Jacco de Greeuw en het bedompte geluid vol enthousiasme flink tekeer en kon zelfs wegkomen met een curieuze Babys-cover. Everytime I Think Of You was goed besteed aan het vrijende koppeltje dat ons gedurende het hele optreden het zicht op de band ontnam. Propjes gooien hielp niet.

Omdat de voetjes niet van de vloer konden in deze tent vol tafels en stoelen, gingen voornamelijk de billen van de bank en zagen we enkele kids Everybody Knows als volleerde vissen meehappen. Bassist Niels de Wit sprong ondanks de subtropische temperatuur wild in het rond en nam in een van de liedjes (Back In School, JC) de leadzang voor zijn rekening. Bij afsluiter, een Aphrodites Child-cover (It's Five O'Clock, JC), veerden de rockveteranen onder ons ook even op. Ondanks het welwillende publiek was er geen plaats voor een toegift, want direct na de laatste noot werd een plaat opgezet. Time is money in Manhattan. Het zal de heren van Johan worst wezen want zij zullen het toch wel redden in Amerika.