'Zou je dat wel doen, een rosétje op een terras? Kan gevaarlijk zijn hoor', waarschuwt Johan voorman Jacco de Greeuw gitarist Maarten Kooijman als deze een rosé bestelt. Maarten neemt het risico. Jacco, bassist Diets Dijkstra, drummer Jeroen Kleijn en Mister Excelsior Ferry Roseboom nemen net als ik liever een biertje. We zijn beland op het nieuwe riante tuinterras van café De Speeltuin in Breda.

Prachtig!

De bandleden hebben een drukke dag achter de rug, gevuld met promotionele activiteiten rondom het recentelijk verschenen derde album. Na het instore optreden in de platenzaak om de hoek heb ik de band naar dit terras geleid om met Jacco en Maarten te babbelen over het album dat de flitsende titel THX JHN heeft meegekregen. 'En dan wil jij zeker weten waar die vandaan komt?', vraagt Jacco. Uiteraard.

Jacco legt uit: 'Dan moet ik beginnen met de clip (van "Oceans") die is gemaakt door Johan Kramer van Kessels Kramer. Die had het idee voor de clip en de lay-out van de hoes. En dat was er al eerder dan de titel van de plaat. En naarmate hij daar mee bezig was kwam hij op dat typografische ding. Drie letters boven en drie eronder als beeld. Hij legde dat voor en wij dachten allemaal zoiets van 'Ja tof dat ziet er goed uit'. En wij vroegen ook meteen wat het eigenlijk betekende en of THX niet met een N erbij moest. Maar in Amerika is het dus gewoon zonder. Het is heel gangbaar met SMS-en en zo. Wij zaten er al lang over na te denken om de naam af te korten naar JHN. Als we onderling mailen met elkaar en het gaat over Johan dan zetten we er ook JHN bij. Ik vind het ook een sterker beeld dan Johan. Dus dat viel op z'n plaats. Het is ook een soort bedankje naar de fans toe omdat het weer vijf jaar geduurd heeft, maar je kan het ook omdraaien. Een mooi iets om mee te spelen. Maar het is dus voornamelijk om het beeld. Een soort logo is het geworden.'

En die clip, hoe kwam die tot stand?

Maarten: 'Dat meisje uit Argentinië, Marta Tura heet ze, heeft op de een of andere manier onze vorige plaat ? Pergola ? op de kop weten te tikken. En die mailde met Excelsior waarom ze verder niks meer hoorde van de band. En toen Johan Kramer daarvan kreeg te horen, kreeg hij het idee om haar een reis aan te bieden naar ons toe met zo'n camcorder. Wij vroegen ons af of dat wel iets zou worden. Zo'n meisje uit Argentinië, wat heeft dat verder met onze muziek te maken?'

'En toen zagen we dus dat meisje...', grijnst Jacco. De zanger oogt vermoeid maar desondanks zeer tevreden. Het valt sowieso op dat de stemming binnen de band prima is. Ze zijn dan ook erg gelukkig met het feit dat na een afwezigheid van vijf jaar Nederland blijkbaar nog steeds zat te wachten op een nieuwe Johan. Zoiets weet je toch nooit helemaal zeker.

De pijlen zijn dit keer echter niet alleen op Nederland gericht. Iets wat ook terug komt in het artwork met foto's van fans uit allerlei uithoeken van de wereld.

Maarten: 'Daar is dus heel bewust over nagedacht. Maak het artwork internationaal. Maak er geen polderpop-imago van.'

Jacco voegt eraan toe dat dit dus het nadeel van Pergola was.

De tuinkabouter?

'Precies. De tuinkabouter en dan je plaat Pergola noemen, de straat waar je nota bene woont. Dat is niet echt slim als je het in Amerika wilt maken.'

Maarten: 'Dan hebben we het alsnog niet slecht gedaan, vind ik.'

Jacco: 'Ja, maar je maakt het jezelf dan niet makkelijk. Daarom hadden we nu zoiets van laat die hatsefratsen maar. Laten we ons vooral op een sterk logo richten. Johan Kramer zei het ook toen hij kwam met het concept. Hij had naar de plaat geluisterd en vond hem erg goed maar ook vooral internationaal klinken. Hij vond hem helemaal niet Hollands klinken. Dus laten we er dan vooral ook geen Hollands artwork bij doen.'

Krijg je ook geen last meer van het Kabouter Bevrijdingsfront.

Jacco: [lacht] 'Nee, maar het is wel grappig dat je dat nog steeds leest op internet en zo. 'Oh Johan, dat is toch die band met die kabouters?' Dus wat betreft is het als beeld wel erg sterk. Johan Kramer is daar ook zo sterk in.'

Kramer is dan ook een ervaren rot in het reclamevak. Een van zijn recente wapenfeiten is de reclame met Salomon Kalou. Hij doet eigenlijk alleen nog maar dingen die hij zelf leuk vindt. Kamer weet heel goed wat er op het moment speelt. Dat zie je ook aan de clip van "Oceans". Die sluit prima aan bij de backpacker reality-programma's die de clipzenders tegenwoordig bevolken. De band heeft er dan ook geen moeite mee om de vormgeving volledig aan hem over te laten.

Jacco: 'Hij is gewoon part of the team. We laten het zelfs heel graag aan hem ik de plaat. Nu hoor ik hoe hij moet klinken.' En toen heeft hij de rest in die sfeer gelaten.'

Jacco: 'Hij heeft ook meer dan ooit zich alleen daar maar mee bezig gehouden. Full time. Zo van Johan is nu mijn ding. En hij mag er trots op zijn.'

Maarten: 'Nou, hij heeft het erg goed gedaan.'

Verantwoordelijk voor één van de mooiste platen die dit jaar tot nu toe verscheen.

De mannen zijn duidelijk erg tevreden over het werk dat Hagenaars heeft afgeleverd. Toch lijkt de keuze voor hem als producer bij voorbaat al kritiek op te leveren. Als ik Jacco daarop wijs, raak ik duidelijk een gevoelige snaar. 'Oh ja. Dat!' De zanger zucht diep en gaat er even goed voor zitten. 'Weet je wat ik erg vind? Die plaat was nog niet uit. Mensen konden hem op de 3voor12 luisterpaal horen. Ze wisten niet eens wie het gemixt had en meteen al zeggen dat het weer zo klinkt en blabla. Nou ja. Volkomen bullshit, weet je.'

Hij stopt z'n relaas om me te vragen wat ik er van vind. Ik leg hem uit dat de plaat naar mijn mening een tijdloos geluid heeft gekregen. Het klinkt misschien allemaal niet heel erg "now", maar dat kan in mijn ogen alleen maar in het voordeel van de plaat werken. Hij vindt het een groot compliment.

Ook Maarten snapt de kritiek niet: 'Op een bepaalde manier klinkt het ook wel vet vind ik en helemaal niet zo dun als ze beweren'.

Jacco: 'Iedereen is tegenwoordig journalist, hè. Ik neem aan dat je doelt op forums, zoals die van De Subjectivisten en 3voor12? Op zich is er niks mis met die forums, maar wat ik vaak merk is dat bepaalde mensen het doel hebben om negatief ergens naar te kijken. Omdat we dan zogenaamd de perslieveling zijn. Omdat we een Excelsior-bandje zijn en die worden altijd de hemel in geschreven. Ik kan me er ook wel iets bij voorstellen dat mensen zich dan gaan afvragen of dat wel terecht is.'

Maarten: 'En dat het lekker is om daar dan even tegenaan te gaan schoppen. Want het is ook nog eens allemaal anoniem. Makkelijk.'

Jacco: 'En dan krijg je ook nog eens vijf-sterrenrecensies en dan klopt er natuurlijk helemaal niks meer van. Dat maakt het dan nog erger. Het is ook gezond, het maakt ook niet uit. Dat is gewoon goed.'

Maarten neemt een sip van z'n rosétje dat tot dusver gelukkig goed lijkt te vallen.

Hij heeft het idee dat het een beperkte groep is op de twee eerdergenoemde fora: 'Je denkt op een gegeven moment dat je het over een enorme gemeenschap hebt, maar het is slechts een klein clubje. Vijftien man of zo die daarop schrijven.'

Jacco: 'Mensen voelen zichzelf vaak belangrijk op zo'n forum. Ik denk dan dat het allemaal wat genuanceerder ligt. Het is allemaal zo makkelijk om een band, en dan heb ik het niet alleen over ons, meteen te bashen. Zo van 'wham! dat kan niks zijn en blablabla'. Ik kan me daar zo aan ergeren. Geef het een kans of hou je mond gewoon. Laat het. Kijk, als het echt slecht is, schrijf er dan over. Maar niet meteen al na een dag. Ik lees het tegenwoordig maar niet meer, omdat ik er gek van word. Dan komt er weer iets leuks. Een klein bandje uit Nederland of zo. Geef het kans! Come on! Laat het even groeien!'

Beide heren ergeren zich duidelijk kapot aan de instelling van sommige mensen dat als het uit Nederland komt het wel niks zal zijn. Voedt dat de behoefte om ook eens buiten de landsgrenzen te kijken?

Jacco bevestigd: 'We hebben het al een paar keer geprobeerd in het verleden in Duitsland en in Amerika. We concentreren ons de komende tijd op Nederland.'

Maarten: 'We kunnen hier nog steeds groeien.'

Jacco: 'De kleine clubs. Ik wil ook wel een breder publiek aanspreken dat lijkt me ook heel erg interessant en leuk. Maar het buitenland lonkt wel. Dat is iets waar je als bandje altijd op hoopt dat het lukt. Want dat is het summum. In Duitsland wordt THX JHN sowieso uitgebracht omdat we via Excelsior bij V2 zitten. Maar Amerika bijvoorbeeld. Een mooier avontuur is er niet. Als je daar wordt opgepikt door een klein labeltje en je mag daar een tour doen voor twee weken en in elk shithole spelen. We zijn na de eerste plaat getekend door een klein New Yorks labeltje. We hebben toen ook een tourtje gedaan aan de oostkust. Dat vind ik, als ik er aan terug denk, nog steeds een van de mooiste dingen die ik heb meegemaakt.'

Het maakt niet uit dat je in het grote Amerika het zoveelste gitaarbandje bent?

Jacco: 'Nee, want er zijn dus blijkbaar mensen, in dit geval dat New Yorkse labeltje, die ons interessant genoeg vinden om te tekenen. Dan heb je al bestaansrecht.'

Maarten: 'We zijn ook niet zo naïef dat we denken dat ze daar enorm op ons zitten te wachten. Maar we denken wel dat mócht iemand het oppikken en het willen uitbrengen en het is interessant genoeg... Natuurlijk gaan we daar onmiddellijk op in. Uiteraard. Maar we zijn wel realistisch.'

Jacco: 'Maar we dromen er wel over.'

Maarten: 'Dat moet je altijd blijven doen.'

Ik dank de heren voor het interview. We keuvelen nog wat na en bekijken wat foto's van de band op de iMac iBook van Jeroen. Of we nog een rondje zullen doen? Waarom niet. De band heeft geen haast. Vier bier, een cola en een rosétje.