Komende maandag ligt `Pergola', de opvolger van het titelloze debuutalbum van de Hoornse band Johan, in de winkel. Vijf jaar maar liefst duurde het voordat de band met een nieuw album op de proppen kwam, en de verwachtingen waren hooggespannen. Stof genoeg daarom voor een e-mailinterview met zanger, componist en tekstschrijver Jacco de Greeuw, over inspiratiebronnen, goede popsongs, saaie buitenwijken en platenmaatschappij Excelsior.

MP: De eerste vraag moet natuurlijk zijn: waarom heeft het zolang moeten duren voordat er een nieuw album van Johan ligt?

JdG: Ons eerste album kwam uit in november '96. Daarna werd het een een gekkenhuis. We hadden een deal in Amerika, veel optredens, het kon niet stuk. We 'vergaten' echter om aan een nieuwe plaat te werken. Toen we begin '98 eindelijk aan een nieuw album begonnen, zagen Niels (bassist) en Remco (gitarist) het niet meer zo zitten. Ikzelf kreeg ernstige persoonlijke problemen. Jim en ik zijn wel begonnen met opnemen, maar merkten al snel dat we toch echt nieuwe muzikanten nodig hadden. Die vonden we in '99 en toen konden we pas echt beginnen.

Beatles en Byrds zijn, lijkt mij, nog steeds belangrijke inspiratiebronnen. Zijn er andere belangrijke? En kun je aangeven wat je van welke act hebt geleerd?

Ik ben opgegroeid met 'Songs in the key of life' van Stevie Wonder. In mijn herinnering stond die plaat altijd op bij ons thuis, voor mijn tiende jaar. Ik vond die muziek toen vreselijk....was eigenlijk helemaal niet bezig met muziek. Pas veel later toen ik me meer in muziek ben gaan verdiepen, en ook zelf gitaar begon te spelen, heb ik het herontdekt. Toen ik 16 was hield ik van new wave en punk. Daarna Beatles en the Kinks... er ging een wereld voor me open. Ik raakte verslaafd aan 'liedjes'. Popsongs die in een paar minuten een bepaald gevoel konden oproepen. Verder ben ik een groot liefhebber van Amerikaanse gitaarpop uit de jaren tachtig zoals REM, Hüsker Dü, Replacements en The Pixies. Momenteel vind ik o.a. Beck en Motorpsycho zeer de moeite waard.

Kun je beschrijven hoe je met dit album te werk bent gegaan, m.a.w. hoe zijn de songs tot stand gekomen?

De songs heb ik geschreven in de tijd dat Johan op z'n gat lag. Gewoon thuis, op de bank voor de tv. Ik heb de schetsen opgenomen met behulp van mijn computer. Die heb ik thuis uitgewerkt en daarna met de band opgenomen in de studio.

Op je website claimen jullie te weten hoe een goede popsong in elkaar steekt. Wat zijn de voorwaarden voor een goede popsong?

Een goede popsong is in principe niet gebonden aan voorwaarden. Ik bedoel, je kan een liedje schrijven met een kop en een staart, coupletten, refreinen en een brug.....als het geheel niet 'klopt' dan wordt het ook niets. Ik denk dat een goede popsong alles te maken heeft met goede smaak. Een goede 'hook' kan ook geen kwaad!

Waarom heb je gekozen voor de titel Pergola? En waar gaat de song over?

'Pergola' heet de straat waar ik woon. Een typisch deprimerende nieuwbouwwijk. De song 'Pergola' gaat over verveling en sleur. Zeg maar het leven in een saaie buitenwijk.

`Day is Done', een van de mooiste songs op het album, heeft een merkwaardig rommelig einde. Waarom is dat?

Het was oorspronkelijk de bedoeling om het nummer uit te 'faden'. We zijn gewend geraakt aan de rommel aan het eind...konden het op den duur niet meer missen. Ik vind dat het wel wat heeft, een mooi liedje gaat ten onder in chaos :)

Wat zijn in jullie ogen de meest in het oog/oor springende verschillen met jullie debuut-album? Ik gok zelf op `minder dissonante gitaren'.

De charme van het debuut-album zit 'm in het ongecompliceerde. Het was toen van: dit is wat we hebben en dit is wat we gaan opnemen. Pergola is een veel moeizamer proces geweest doordat er van alles mis ging. Daardoor is Pergola een heel persoonlijk album geworden.... misschien minder spontaan maar wel veel gelaagder en daardoor rijker IMHO.

Je hebt lange tijd niet met Johan opgetreden, hoe is dat? Heb je zin om weer op tour te gaan? En in het verlengde daarvan: hoe zijn de try-outs verlopen?

We hebben nu een groep geweldige muzikanten bij elkaar, de try-outs gingen erg goed. Alsof we nooit weg geweest zijn, met dit verschil: we spelen nu beter en zijn daardoor niet meer gebonden aan alleen maar veel energie produceren....het is allemaal wat subtieler geworden, zeg maar.

De single is alweer een tijdje uit, hoe zijn de eerste reacties?

Pergola is single van de week geweest bij de VPRO en 3FM. Dus best goed. Met dit soort muziek is het erg moeilijk om te scoren. Je moet aan een bepaald 'format' voldoen om je tussen de Kane's en Krezip's te mengen. De volgende single wordt een hit :)

In 1996 schreef de pers onder meer dat jullie toenmalige album `het beste was wat de Nederpop in '96 is overkomen'. Dat schept verwachtingen. Hoe gaat men daar als nuchtere Noord-Hollander mee om ingeval van een altijd lastig tweede album?

We hebben al heel gauw het idee laten varen van: 'er wordt veel van ons verwacht dus we moeten nu een meesterwerk maken'. Het is immers onmogelijk om aan ieders verwachtingen te voldoen. Er zit ook heel veel tijd tussen onze eerste en tweede plaat. Ik ging er van uit dat men ons wel was vergeten... De recensies die we tot nu toe kregen zijn allemaal heel goed.

Zijn er ook plannen om, net als in 1996/1997, het buitenland te gaan veroveren? Destijds was men bijvoorbeeld in Amerika en Skandinavië nogal enthousiast, meen ik me te herinneren.

We concentreren ons in eerste instantie op Nederland en Europa. Er is nog steeds interesse in Amerika en ik denk dat we er uiteindelijk wel weer terecht komen...maar alles op z'n tijd.

Tot slot: ook dit keer hebben jullie weer in de Sound Enterprise Studio met Frans Hagenaars (Bettie Serveert, Darryl Ann) opgenomen. Wat bevalt er zo goed aan de samenwerking?

We hebben inderdaad de plaat met Frans in zijn studio opgenomen. Het werkt erg prettig in die studio en Frans is inmiddels meer dan 'alleen maar producer'. Hij heeft ons er in een moeilijke tijd doorheen geloodst. We konden naar hartelust experimenteren en kregen alle ruimte om de plaat stapje voor stapje op te nemen. Wat dat betreft is Excelsior een unieke platenmaatschappij....elk willekeurig ander label had ons er al lang uitgeflikkerd. Vier jaar is een lange tijd voor een album :)