En waar was Johan eigenlijk ?
woensdag 3 juni 2009
De Volkskrant omschreef het mooi in hun verslag van Pinkpop:
"Weinig gezond chauvinisme
Zeven Nederlandse bands op een programma van veertig acts. Het is op Pinkpop voldoende voor de meest Nederlandse editie van de laatste tijd (in 2006 waren er vijf Nederlandse acts, in 2007 zes en in 2008 vier), maar in de meeste landen houden popfestivals er wat meer gezond chauvinisme op na.
Komt nog bij dat Pinkpop er, waar het het uitnodigen van Nederlandse bands betreft, ook nog een conservatief beleid op nahoudt. Om een mooie, prominente plek op het hoofdpodium te krijgen, moet je Anouk heten (die heeft er een abonnement op), en als je tot de oude garde hoort, krijg je ook een mooi plekje als je niet eens recentelijk een album maakte (Rowwen Hèze) of eigenlijk al uit elkaar was gegaan (Krezip), maar jonge, ‘hotte’ Nederlandse acts moeten het eigenlijk altijd met een bescheiden plek in het schema doen.
Op het affiche van Pinkpop 2009 staan maar twee Nederlandse bands uit de categorie ‘jong en hot’: De Staat en Kyteman. Allebei brachten ze dit jaar een bejubeld debuut uit en werden ze verwelkomd als ware live-sensaties. Allebei maakten ze die reputatie op Pinkpop waar.
De Staat en Kyteman
Heel jammer dus dat juist die twee optredens op zondag, om kwart over drie, al achter de rug waren. Waarom mag een omhooggevallen London Calling-bandje als White Lies wel ’s avonds spelen en De Staat niet? Waarom mag het Australische Pendulum als afsluiter van het tentpodium een uur vullen met zo ongeveer alles wat popmuziek lelijk kan maken, terwijl Kyteman het publiek euforisch de nacht in had kunnen sturen?
En waar was Johan eigenlijk? Koperen jubileum, theatertournee achter de rug en recentelijk weer een juweel van een studioalbum uitgebracht. Had daar niet een nikserige, lauwe act als James Morrison of Milow voor mogen wijken?"
Wij hadden het niet beter kunnen zeggen !
"Weinig gezond chauvinisme
Zeven Nederlandse bands op een programma van veertig acts. Het is op Pinkpop voldoende voor de meest Nederlandse editie van de laatste tijd (in 2006 waren er vijf Nederlandse acts, in 2007 zes en in 2008 vier), maar in de meeste landen houden popfestivals er wat meer gezond chauvinisme op na.
Komt nog bij dat Pinkpop er, waar het het uitnodigen van Nederlandse bands betreft, ook nog een conservatief beleid op nahoudt. Om een mooie, prominente plek op het hoofdpodium te krijgen, moet je Anouk heten (die heeft er een abonnement op), en als je tot de oude garde hoort, krijg je ook een mooi plekje als je niet eens recentelijk een album maakte (Rowwen Hèze) of eigenlijk al uit elkaar was gegaan (Krezip), maar jonge, ‘hotte’ Nederlandse acts moeten het eigenlijk altijd met een bescheiden plek in het schema doen.
Op het affiche van Pinkpop 2009 staan maar twee Nederlandse bands uit de categorie ‘jong en hot’: De Staat en Kyteman. Allebei brachten ze dit jaar een bejubeld debuut uit en werden ze verwelkomd als ware live-sensaties. Allebei maakten ze die reputatie op Pinkpop waar.
De Staat en Kyteman
Heel jammer dus dat juist die twee optredens op zondag, om kwart over drie, al achter de rug waren. Waarom mag een omhooggevallen London Calling-bandje als White Lies wel ’s avonds spelen en De Staat niet? Waarom mag het Australische Pendulum als afsluiter van het tentpodium een uur vullen met zo ongeveer alles wat popmuziek lelijk kan maken, terwijl Kyteman het publiek euforisch de nacht in had kunnen sturen?
En waar was Johan eigenlijk? Koperen jubileum, theatertournee achter de rug en recentelijk weer een juweel van een studioalbum uitgebracht. Had daar niet een nikserige, lauwe act als James Morrison of Milow voor mogen wijken?"
Wij hadden het niet beter kunnen zeggen !